De vrouw en haar huisdier

Terwijl ik de krant zit te lezen kijk ik af en toe op uit het wereldnieuws, want soms is dat allemaal niet in één keer te bevatten. Dus staar ik een beetje uit het raam en kijk naar de mensen die zomaar voorbij lopen terwijl er volgens de krant van alles gebeurt. De beurs die jojoot, de make-over van mevrouw Palin die 110.000 euro kost, groene stroom die grijs is en nog meer ellende.

Zuchtend wil ik een bladzij omslaan, net als ik een vrouw zie lopen met een loslopende hond. Zij roept het dier. En die hond doet niet helemaal wat die mevrouw wil. Zij blijft geduldig staan en er verschijnt een lieve blik op haar gezicht alsof ze een baby ziet. Ik ben natuurlijk verbaasd want wie is er nou de baas? Ik dacht altijd dat je duidelijk moest zijn naar je hond en moest laten zien dat jij de baas van een roedel was en dus zeker niet vertederd moest staan glimlachen als het beest niet deed wat hij moest doen.

Maar wie ben ik om het beter te weten? Ik heb geen huisdieren en ik hou ook niet van beestenspul, ik wil er ook geen bijzondere band mee krijgen. Het is vast niet goed voor mijn aura maar het is niet anders. Later als ik oud en eenzaam ben heb ik vast spijt dat ik geen innige relatie heb opgebouwd met een aaibaar exemplaar want je krijgt er zoveel voor terug. Waar heb ik dat ook alweer eerder gehoord? Oja, bij kinderen, hoe aaibaar ook, die mag je ook niet aanschaffen voor het geval dat je oud en eenzaam wordt.

Nu moet ik toch even in mijn ogen wrijven. De hond blijkt geen hond te zijn maar een varken! Een behoorlijk groot varken! Midden in de stad! Een vrouw die een varken uitlaat.

Het moet niet gekker worden. We zijn hier niet ergens aan de rand van de stad, waar de stad overgaat in weiden, maar echt midden in die stad. Grachten, herenhuizen, dat soort werk.

Die dame ziet er normaal uit, niets mis mee zo op het eerste oog. En het varken ook niets mis mee.

Allerlei vragen komen bij mij naar boven. Waarom heeft ze een varken in de stad? Heeft ze die in haar achtertuin? In huis? Wat dan als er visite is? Waarom heeft ze geen hond? Of heeft ze ook nog een hond en kan dat dan wel samen? Heeft ze aandacht tekort (die dame dan)? Ik weet wel dat varkens eigenlijk heel schone dieren zijn maar ze plassen en poepen toch ook en heeft ze dan een zakje bij zich?

Moet het varken lopen om lichaamsbeweging te krijgen? Wat gebeurt er als er een grote hond aankomt, krijgen ze dan ook last van territoriumdrift?

Een heleboel vragen maar ik ga ze niet stellen, ik zal wel gek zijn, zeg.

Men zegt wel dat je altijd wel een praatje hebt als je met een hond gaat wandelen en het is zelfs een tip als je eenzaam bent omdat je vaker aangesproken zal worden met zo’n beest. Telt dat voor deze vrouw ook, maar wilde ze meer opvallen?

En wordt ze ook meer aangesproken? Wat moet je tegen haar zeggen? “Hallo is dat een varken?”

Ik weet het niet hoor, moet ik het nou zielig vinden voor dat beest of voor die vrouw dat ze zo samen door de stad lopen?

Zwijn

Advertisements

6 thoughts on “De vrouw en haar huisdier

  1. Ben je niet even naar buiten gegaan om het te vragen? Wie weet wat voor een geweldig verhaal dat had opgeleverd. Misschien was ze wel lid van de vereniging tegen dierenmishandeling of van de partij van de dieren.

  2. Ja, ik denk dan, waarom persé een hond? Zo’n varken, daar kom je ook mee buiten.Misschien wel om meer aangesproken te worden? Ik denk, dat dat laatste wel lukt!

  3. ook wij (manlief en ik) zijn het varken tegengekomen in de stad.
    veel bekijks heeft zo’n beestje. liep gewoon te dreutelen door de paradijspoort.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s