Vandaag 11 november

Mijn vader.

Vandaag is het 15 jaar geleden dat mijn vader omkwam bij een ongeluk. Een vrachtwagen reed over hem heen terwijl mijn pa gewoon naar huis ging op zijn brommer. De chauffeur had niet goed gekeken toen hij de hoek omging en daar ging mijn vader ‘het hoekje om’. Voor altijd.

Nog steeds vind ik het onwezenlijk. Af en toe denk ik ook dat ik hem ergens zie rijden. Dan schrik ik eerst en moet dan glimlachen. Ik schrik omdat het natuurlijk niet kan dat hij daar rijdt maar ik glimlach omdat hij toch zo dichtbij is.

Ik zou wel even naar de zee willen maar ben veel te moe en het stormt zo erg, ook in mij. Zijn as is uitgestrooid over een verre zee, maar dat maakt niet uit, water is water. En mijn vader is mijn vader.

Tranen zijn ook water. En nog zout ook.

Woeste_zee

Advertisements

6 thoughts on “Vandaag 11 november

  1. Bijzonder log.
    Mijn vader is ook omgekomen bij een ongeluk. Op zijn brommer.. Een motorrijder had hem niet gezien toen hij een vrachtwagen passeerde..frontale botsing.
    Elk jaar op die datum denk ik er weer aan. Tijdlang kon ik geen motor horen/zien zonder te vloeken..

  2. Hallo Wilma II 🙂
    Nu snap ik wat je bedoeld. Ik had overal gereageerd behalve hier.

    Ik had het wel gelezen overigens. Het is een ontroerend logje dat ook bij mij dus de nodige gedachten te weeg brengen. Gek hè, dat het blijft, dat het niet overgaat? Dat wij mensen kennelijk in staat zijn belangrijke zaken scherp op ons netvlies te branden en te houden. Terwijl er zoveel andere gedachten naar het turfhok worden verbannen, zeg maar.

    Ik hoop dat je de 11e goed bent doorgekomen.

    Ik kan je aanraden gewoon toch naar zee te gaan. De zee neemt zoveel vermoeidheid van je mee. En daarna een lekkere kop soep in een strandtent. Dan voel je je stukken beter. Echt.

  3. Hallo lieve schrijfster,
    Vol emotie en ontroerd heb ik je web -log gelezen en bekeken.
    Je schrijven,vol vuur en spanning.
    Net of ik er bij was geweest.In mijn verbeelding zag ik je met de meisjes dansen en gek doen.
    Heerlijk toch, om je zo uit te kunnen leven.Je kwam bij mij weer over als mijn eigen pubere nichtje
    ….. zoals ik je vroeger kende.En dat doet je tante heel goed.
    Raak nooit het kind in jezelf kwijt
    Dan blijft ook je kreative geest
    groeien.Ik bemerk aan je schrijven wel dat de groei er nog steeds is.
    Vooral de mooie zin aan het eind van je vaders stukje over de zee
    (waar je vader gek op was)
    raakte mijn hart diep.
    Het is een zin waarmee je andere mensen een steuntje in de rug kan geven ,of laat nadenken.
    Ga verder met deze web-log ,ik ga je volgen.
    Veel liefs van je T Corrie.

  4. wat is dit herkenbaar,
    een dierbare weer te zien,die er allang niet meer is,
    toch een teken dat ze nog steeds veel voor ons betekenen,en bij ons blijven.

    ga toch maar eens naar zee,
    het zal je goed doen!
    dikke knuffel van Anneke

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s