Stomend

We hebben geen kookkraan meer nodig. We dachten dat we niet zonder zouden kunnen in ons nieuwe huis dus had ik folders aangevraagd bij Quooker. Jarenlang Kwooker geroepen en nu moet je volgens de reclame ineens Koeker zeggen. Net als Dokter Oetker nu plots Doktor Utkerr genoemd wil worden. Net als vroeger een soort van Latinisering? Deftiger hoewel dat voor Koeker niet helemaal opgaat. Want dan denk ik juist aan koekjesbakken. Verwarring ten top.

Lang  wachten op het aangevraagde hoeft niet, of ze willen heel graag van hun spullen af, of ze willen de mensheid echt dienen met hun uitvinding waar we niet zonder kunnen. Een folder mag ik het niet noemen want het leek wel een glossytijdschrift. Toen ik de enveloppe met zeven euro aan postzegels opende wist ik het eigenlijk al: dit gaat me veel geld kosten als ik niet oplet. Maar ik was gewaarschuwd doordat ik in een echt glossytijdschrift al een aanbieding had gezien van het monteren van zo’n kraan, als je nu zo’n onmisbaar ding kocht, voor eind januari, kreeg je de montage gratis en die was normaal gesproken 250 euro! Dus ik liet er een rekensommetje op los en bedacht dat stoom uit de kraan wel erg duur moest zijn. Maar een korting van 250 euro was toch eigenlijk ook weer niet mis op welk bedrag dan ook. En we konden toch niet zonder nadat we zo verwend waren door de vorige?Hoe zou ons leven er dan uitzien? Het was bijna niet voor te stellen. Niet meer slaperig je mok onder de kraan en klaar was je thee, geen snel cuppersoepje meer tijdens de lunch, aardappels opzetten met gewoon water. Ons leven zou eruit zien als in de jaren 50! Wat een achteruitgang, we willen vooruit!

Wat meespeelt is wel dat ik dol ben op gadgets, en op mooi. En zo’n kraan is mooi! Een sieraad! Onmisbaar! Dat was mijn conclusie en ook van het Kranenglossytijdschrift (hierna te noemen ‘de brochure’) want ze prezen dat ding de hemel in. Het was gewoon armoe en achterstand als je geen gat in het aanrecht liet boren waar zo’n sierlijk nekje uitstak.

Ik bladerde heel voorzichtig door de Brochure want mijn blijkbaar vettige vingers hadden al een afdruk achtergelaten op de eerste ferrarirode bladzijde. Het is, zo te zien, helemaal design om geen gootsteen te hebben blijkbaar want het kwetsbaar uitziende nekje staat kijkt trots rond over een aanrechtblad zo lang als een landingsbaan.

Verder bladerend blijkt dat toch een gootsteen nodig is, hoe barbaars en platvloers zoiets ook is. 

Er bestaan van hetzelfde merk namelijk ook keukenkranen die voor warm en koud water zorgen. En die zijn natuurlijk in dezelfde stijl als het iele steeltje dat voor zoveel luxe en genot gaat zorgen.

Ik kijk naar onze kraan, heel huis-tuin-enkeukenachtig is die. Dat is natuurlijk als een vlag op een modderschuit als daar een design ontwerp naast staat.  Dacht ik al niet eerder dat het allemaal veel geld zou gaan kosten? De formule is dat je een kookkraan koopt en gelijk een zelfde grotere broer.

Ik probeer de oude kraan positief te benaderen maar dat blijkt al moeilijk want ik noem hem al ‘de oude’. Niet helemaal eerlijk  en terwijl ik mijn hoofd op mijn steunende armen laat rusten glijden mijn handen in mijn haar, dat versterkt mijn wanhoop want wat moet ik nou?  Ik stamel een  matra: “jij laaft mijn dorst” en probeer dat honderd keer achter elkaar , ik breek mijn tong erover en raak de tel kwijt, ben ik er al? Dan een ingeving. Recht door zee noem ik ‘m. Dat werkt want ik vind mijn kraan ineens heel handig, heel charmant, heel stoer, heel basis. Net wat ik zoek in een man en blijkbaar ook op kranen van toepassing.

Nadat ik even gespiekt heb op een los toegevoegd epistel ben ik helemaal dol op mijn eigen kraan, wat een prijzen, wat een geld moet je neertellen om de basisbehoeftes van het leven  te ontvangen, gewoon water.  Een hypermoderne stoomkraan naast mijn basickraan zetten (voor die prijs vooral) zou ze allebei toch niet tot hun recht laten komen. Weet je wat? Ik koop een keteltje, gewoon een waterketeltje, prijs 12,95 en nog met een gezellig fluitje erbij ook. Tijd voor een kopje thee. Een heel goedkoop kopje, dat voelt pas luxe.

Advertisements