Mijneigenlijk

mijneigenlijk

Het is natuurlijk een freudiaanse verspreking en dat geeft te denken. Ik typ 'per ongeluk' lijk in plaats van kijk. Alsof het een hele opgave is om een weblog bij te houden. Dat vind ik eigenlijk ook want zodra ik de computer aanzet om te gaan bloggen en als een dolle te gaan typen wat in mijn hoofd zit, dan ben ik afgeleid. Door mijn mails, door prijsvragen, door iets zoeken op internet en door weet ik wat nog meer. Ik denk dus dat die stukjes wel in mijn hoofd blijven wachten totdat ze eruit mogen. En zo bedenk ik natuurlijk de grappigste en prachtigste blogs. Ze zitten daar wel veilig hoor, tussen alle andere gedachtes die me bezighouden. Kijk het moet niet teveel op werk gaan lijken, het is een hobby. En fanatiek worden kan altijd nog. Of zou ik een vast tijdstip moeten kiezen? Helaas komen de beste ingevingen in de nacht en dan wil ik liever slapen.

De tijd speelt me parten, die haalt me in. Ik zou nog ergens een vervolg op schrijven en ondertussen gebeurt er zoveel dat deel 2 achterhaald lijkt. En kom ik er achter dat ik een foto ben vergeten te plaatsen bij een stukje, en die foto staat op een andere pc en die aanzetten leidt weer af. Want dan zie ik al die foto's daar staan, ga ze bekijken, bedenk dat ik ze ergens veilig moet neerzetten zodat ze nooit kunnen verdwijnen en voor ik het weet is de tijd gevlogen en weet ik niet meer wat ik aan het doen was. Vandaag ben ik al een paar uur bezig om de kolommen van mijn weblog leesbaarder te maken, breder. Maar dat lukt alleen als ik een andere layout neem en dan ben ik dat hartje, kaarsje en de rode balk kwijt. Omdat ik hier zo aan gehecht ben laat ik het uiteindelijk toch maar zo. Het zijn toch dezelfde letters die men kan lezen.

Een echte oplossing heb ik dus nog niet voor dit lijk, weer terug in de kast stoppen maar. Zal eens even gaan googlen hoe andere mensen een blog onderhouden.

Download Bloggen