De truuk met het kaatsende glaasje

Rondleiding door de keuken

Dat iemand mij nog laat afwassen begrijp ik echt niet. Ik laat zoveel vallen dat het een wonder is dat we nog servies hebben. We hebben zelfs nog sets van 6 gelijke borden en er is geen stukje af. Hoewel ik bij de diepe borden wel wat littekens vond, maar ik ben me van geen kwaad bewust.  De glazen melkkoker is mijn grootste uitdaging, daar zijn er al wat van gesneuveld. Aanrechthoogte verkeerd ingeschat, te woest de melk geklopt, de te hete kan op een koud plekje, allemaal meegemaakt. Van plastic zou beter zijn maar die schuimen weer niet genoeg naar wens.

We hebben een vaatwasser maar daar mag niet alles in. Ik had uit gemak en uit voorzichtigheid de bierglazen op pootjes er ook ingezet. Want ik voorzag al dat het mij niet zou lukken om die kwetsbaar aandoende pronkstukken met de hand af te wassen, er een afwasborstel in steken en dan ook nog afspoelen met water anders schuimt het bier niet meer. En vooral: ze heel houden, daar zag ik tegen op. De borrelglaasjes die we als souvenir van vakantieplekken meenamen konden toch ook best in de machine. Maar ik kreeg klachten. Dat het logo van het bierglas verbleekte, en waar was de opdruk van het glaasje uit Tsjechië? Nouja, dat lag in de vaatwasser, dat was ik al tegengekomen vastgeplakt aan de juspan. Ik heb het nog geprobeerd te verschuiven zodat het net een pan uit een andere cultuur leek maar helaas lukte dat niet en staat er nu PP/HA op de pan en dan nog scheef ook.

Een potje waar kappertjes in hebben gezeten leek me handig om te bewaren voor kleine dingetjes. Wat voor dingetjes wist ik nog niet maar je zou zien dat ik het een keer kon gebruiken. Alleen het dekseltje bleef wel een beetje ruiken. Tip van oma: leg een paar kruidnagels in een dekseltje dat blijft ruiken en de geur trekt in de kruidnagels. Nu ruikt het dekseltje naar kruidnagel. Het kleine glazen potje schoonmaken was nog een sinecure, de afwaskwast paste er niet in en met een vaatdoek was het ook een gewurm. Zo’n gefriemel gaf het dat het uit mijn handen vloog. Het viel op de plavuizen vloer en dat gaf een klap van jewelste. Ik sprong in de lucht van schrik terwijl het potje doorkaatste! Ik sprong mee want ik wilde het opvangen  en was tegelijkertijd bang dat het uit elkaar zou spatten. Dat ik zo hoog kon springen had ik nooit gedacht, dat had me goed van pas kunnen komen tijdens volleyballen. In een reflex had ik het potje te pakken toen het op heuphoogte langs kwam vliegen. Van schrik kreeg ik de slappe lach en van boven werd er geroepen of alles goed ging. Wel wat vreemd dat niemand komt aangesneld als er zulke knallen uit de keuken komen alsof er geschoten wordt. Maar mijn onverstaanbare geproest stelde zeker gerust. En wat zou ik zeuren? Het potje leefde nog en ik ook.

Het lijkt me toch beter om de hartstochtelijk verzamelde borrelglaasjes dan toch maar met de hand af te wassen. Gewoon in een sopje, doekje neergelegd tegen het beschadigen van de randjes, er kan niets mis gaan.  Nu ik toch een sopje heb dat nog zo heerlijk schuimt en het zonde is om weg te gooien kent mijn schoonmaakdrang geen grenzen, een vaasje hier en een kopje daar, hupsakee, er ook in. De stapel schone vaat groeit en ik ben niet te stuiten. Sierspulletjes die al een tijdje staan kunnen ook nog mee gewassen. Ik word er blij van. Voldaan veeg ik mijn handen af aan mijn schort. Op onverklaarbare wijze rolt een borrelglaasje om en je weet al hoe dit eindigt. Het kaatst!

Boven vraagt mijn geliefde wat ik nu weer een rondleiding door de keuken heb gegeven. Was hij bezorgd? Nee. Ik ben er wel achter dat het niet uitmaakt hoeveel ik laat vallen en wat een kostbaarheden er sneuvelen. De hele erfenis gaat eraan en alle verzamelde schatten zullen vernietigd worden. Maar toch mag ik blijven afwassen, hij heeft nog steeds niet aangeboden om die taak over te nemen. Wat moet ik daar dan voor doen, wat moet ik daar dan voor breken?

Kappertjes

Advertisements

2 thoughts on “De truuk met het kaatsende glaasje

  1. bedenk wel
    hoeveel goede momenten in je extra
    afwasje zitten

    lachen is gezond
    de lenigheid
    de roep van boven
    kwieke uitstraling

    geef het afwasje niet uit handen
    het doet je goed.

  2. Een heerlijk verhaal om te lezen,net zoals de andere. Wanneer laat je ze bundelen in boekvorm?
    Of als collumschrijfster bij een blad. Jammer dat ik geen eigenaresse ben van een vrouwenblad want dan had ik je gelijk een baan aangeboden.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s