Moviestar, o moviestar

De gewonnen film camera uit de doos halen was nog geen peulenschilletje. De folie was zo statisch dat het aan mijn handen bleef zitten en toen ik het van mij af wilde slaan, hing het in mijn haar, daarna aan mijn vest en vervolgens weer aan de camera en bij een nieuwe poging belandde het op mijn rug.  Dat schoot niet op dus vroeg ik mijn geliefde of hij het even van mijn achterkantje wilde afhalen en nu loopt hij met dat plastic rond te foeteren. En ik kon weer verder met mijn camera bewonderen. Ik keek in alle gaten, drukte op alle knopjes en er gebeurde niets. O, de batterijen moeten er nog in, weer folie, leuk voor een kinderverjaardag zo’n adhesiespelletje. Nog een keer keek in de gaten, nog een keer drukte ik op alle knopjes. Piep, piep, piep, zei het apparaat. De piep uitzetten was ook niet zo makkelijk, batterijen er maar weer uit. Dat hielp. Doos verder bekijken, 2 cd’s die natuurlijk gexefnstalleerd moeten worden. Had nog een statiefje gevonden, camera er al opgeschroefd, en nog een snoertje, usb, dat hing dus allemaal aan dat cameraatje. Cd in de pc maar welke moet nou eerst? De ene had  Ulead Video Studio in zijn naam staan en dat kwam me bekend voor. Had ik zoiets niet een keer ergens gewonnen? Een code om te gebruiken en waardoor ik iets leuks met mijn foto’s kon doen? Alleen lukte dat mij niet, behalve dan dat al mijn foto’s van de pc in een nieuw programma opende en ik geen weg meer wist in mijn mappen foto’s. Ik had ze allemaal netjes gesorteerd en nu leek dat nergens meer op. Dus die cd legde ik maar even weg. De andere cd beloofde veel maar ik geloof niet dat ik alles ontdekt heb, een hoop valse beloftes ben ik bang. Ik klikte op wat ik dacht dat goed was om te installeren maar kreeg er geen goed gevoel bij. Het was al aardig in computertaal en ik deed dus maar wat.  De camera had ik ondertussen ook aan de pc gekoppeld, deze digibeet kon toch wel wat. Hoewel de pc stotterend en ratelend aan zijn einde leek te komen kreeg ik toch een klein beetje vertrouwen in. Er gebeurde in ieder geval wat.

Ik drukte weer op knopjes, keek in de lens, draaide hoopvol door de kamer rond met het apparaat dat een rood lichtje liet zien. Opname! Meters film schoot ik, en ik bedacht dat ik een echte homevideo aan het maken was. Ik keek nog eens stralend in de camera, knipoogde naar het rode lampje en was gelukkig.

Terug naar de pc, snoertje er weer aan, en op zoek naar de opname! Dat viel nog niet mee maar ineens zag ik mijzelf!! Als een volleerd filmster kwam ik nonchalant en met een geheimzinnige glimlach op het scherm. Maar waren dat wel mijn opnames? Waar was het interieur, waar de rondleiding door de kamer? Onvindbaar waren ze en ik zag mijzelf fronsend in beeld verschijnen, lichtelijk rood aanlopen  en dan vanaf heel dichtbij, dat zag er niet best uit. Ik beloof hierbij dat ik nooit meer zal fronzen en tegelijk zo dichtbij iemand verschijnen. Dat is gewoon een beetje eng, en als ik dat zelf al vondx85wat moet mijn lief dan al denken als ik in zijn persoonlijke cirkel kom om hem een kusje te geven?

Ik lachte maar eens lief naar het scherm en het scherm lachte terug. Huh? Ongelooflijk, wat een ontdekking, ik had mijn eigen webcam van mijn pc ontdekt! Die was al die tijd aan het filmen! Niks nieuw apparaat, niks filmster! Mijn webcam had ik nooit aan de praat gekregen dus dat was nu wel een gelukje. Hoewel ik geen idee heb hoe ik dat deed maarja, dat zoek ik een andere keer wel uit. Weet ook niet of het zin heeft om dat te weten, mezelf filmen terwijl ik zit te typen: niet zo spannend.

Dan toch maar de papieren gebruiksaanwijzing. Aha, geen folie. Ik sla het open en mijn blik valt als eerst op: ZALFONTSPANNER. Dat wordt ‘m dus ook niet, want erg ontspannen ben ik er al niet van en direct een rare vertaalfout zien geeft ook niet veel vertrouwen. Weet je wat? Ik wacht tot de dochter thuis is, die zucht wat om mijn domheid, zegt dat ik op moet staan van mijn plek bij de pc en dat zij het wel even zal fiksen. Dan is het vast een fluitje van een cent. Kan ik eindelijk beginnen mijn leven vast te leggen voor het nageslacht.

Webcam 
 

Advertisements

4 thoughts on “Moviestar, o moviestar

  1. Hihi lijkt me een heerlijk gezicht je eerste tvopname hoe voelt dat nou?voor my ben je tog al beroemd hoor fronzend of niet!en zie jezelf nou niet als digibeet want je moet t zo zien: die webcam doet t in ieder geval 😛 (is je liefje al van dat statische plastic af of heeft ie geaccepteerd dat t aan hem vast blijf plakken? ) xxx

  2. Wat een leuk verhaal weer. En wat een spanningen kunnen al die apparaten en computers opleveren. Daar weet ik alles van. Maar niet getreurd, je webcam doet het in ieder geval, nu de camera nog. Veel succes en anders kan je altijd nog de helpdesk bellen, mijn verloofde 🙂

    xxxjes Elise

  3. verhaal is weer schitterend, voel en leef met je mee. heb zelf ook een webcam op de comp. maar ben blij dat ik niet weet hoe of dat werkt. zou er gelijk niet meer achter durven. nu kan ik er nog mee leven dat het meevalt zolang ik mezelf er niet in ziet. dus mocht je binnenkort de gebruiksaanwijzing met ons willen delen, meld het dan even, dan knijp ik een oogje dicht.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s