Wat heeft de zon met mijn voeten gedaan?

Zit heerlijk in de zon te lezen met mijn benen languit op de bank. Zoveelste theetje erbij.

Tijd voor een pitstop van al die thee. Ik doe mijn schoenen aan maar bij de eerste voet blijf ik al steken. Mijn schoenen passen niet meer! Wat krijgen we nou? Ik druk op de bovenkant van mijn voeten, zijn ze dikker dan normaal, hou ik ineens heel veel vocht vast? Dat zou wel kunnen want ik moet heel nodig plassen. Echt heel nodig. En met blote voeten over de koude tegels wil ik niet. Toch lijken mijn voeten nog dezelfde maat te hebben, nog maar een keer proberen dan. Huh, het enkelbandje zit ook helemaal gedraaid, logisch dat ik niet in mijn schoen kan stappen. Ik trek het eruit wat niet eens zo makkelijk gaat, leer bandje door een leren lusje. Na heel veel gepiel heb ik het bandje omgedraaid zoals het hoort te zitten met de sluiting aan de linkerkant. Nieuwe poging. Ik wurm en pers en sluit het bandje waarvan het pennetje wel heel moeilijk in het gaatje past. Ik heb het warm en een vuurrood hoofd van het voorover buigen. En daarbij moet ik nog steeds heel nodig naar de wc! Schoen zit helemaal niet lekker, ik prik nog maar eens met mijn vinger wat rond in mijn voet. Andere schoen, bandje ook verkeerd om! Om gek van te worden toch? Dan zie ik ineens het licht: O, ik heb ze gewoon verkeerd om aan. Wat een opluchting, niks rare ziektes, niks vocht vasthouden. Ik spring op en hou mijn lachen in, de slappe lach krijgen is nu niet zo’n goed moment.