De brillenbotsing

 

Een bril is een handig ding. Zo ook de mijne. Multifocale glazen zorgen dat ik ver weg en dichtbij goed kan zien. En het bedekt de donkere kringen onder mijn ogen waardoor men iets moeilijker kan schatten hoe oud is ben. Wat? Ben je al oma?? Ik denk echt dat het door mijn bril komt dus laat ik mezelf in die waan en zet hem bijna nooit af behalve met slapen of huilen. Huilen met een bril op is gedoe. Een traan wegpinken terwijl je je bril ietsje optilt, dat ziet er niet uit en er zitten ook direct vette vingerafdrukken op het glas aan de binnenkant. Als je al wazig zag door de tranen dan zie je nu helemaal niets meer. Bril afzetten is te opvallend en je krijgt gelijk commentaar. “Is het een zielige film?” of “heel vervelend dat je een lekker band hebt maar daar hoef je toch niet om te huilen?” Dus probeer niet te huilen als je brildrager bent. Slapen met een bril op is natuurlijk nutteloos maar wel handig als je niet kan slapen en uit bed wilt sluipen om tv te gaan kijken en je kan je bril niet makkelijk vinden op je nachtkastje. Voor je het weet klettert die op de grond, huisgenoten wakker, bril stuk en je slaapt nu helemaal niet meer want hoe moet je in de ochtend zonder bril? En de komende weken. Je hebt er dan een probleem bij, je moet ook duizenden brillen passen want nu die ander stuk is moet je echt weer eens met de laatste mode mee. Je kan toch niet blijven doen alsof je hippe jaren70look bewust gekozen is.

 

Op feestjes en bij mensen ontmoeten die je een tijdje niet hebt gezien, zoals bv schoonouders met brillen, is het wel een handicap zo’n bril. Nadat je door de regen bent gefietst en de druppels er voor zorgden dat een klein autootje er als een gigantische vrachtauto uitzag, beslaat die bril als je in een warm huis aankomt. Het afzetten van de bril zorgt ervoor dat de gastvrouw/man onmiddellijk naar de keuken rent, een theedoek pakt en die aanreikt. Je pakt de natte lap wel aan maar daar ga je echt je bril niet mee poetsen. “Het trekt vanzelf bij, de mist trekt zo wel op” zeg je snel. En je zet gauw je bril weer op. En precies op dat moment komt de oom van de gastheer de gang in. Hij heeft een retro hoornen bril en vindt zichzelf heel cool. Wat leuk dat ik er ook ben en lang niet gezien en je ziet er heel goed uit voor een oma. Hij trekt je naar zich toe en geeft drie zoenen. Klang, klang, klang klinkt het. De brillen knallen tegen elkaar, mijn neusbrug en hoofd doen er zeer van. Mijn bril staat schots en scheef op die zere neus en ik forceer een lachje. Voortaan ga ik brilloos naar feestjes, al zie ik dan wazig, ik heb goede oren, ik hoor ze wel aankomen die smakkerds.

 


Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s