Opschrijfboekjes

Weet je wat ik zo handig vind? Boekjes om dingen in op te schrijven. Dingen, je weet wel. Alles wat je wilt onthouden en niet wilt vergeten. Of nog een keer na wilt kijken. Een internetsite of een aanbieding in een winkel. Een prijsvraag ergens, een naam van iemand, een telefoonnummer of waar je het telefoonboek weer naar terug kan sturen omdat je je al tig keer hebt afgemeld bij telefoonboek.nl en je nog steeds dat overbodige boek ontvangt. Voor al die ‘dingen’ zijn er heel mooie boekjes. Met de Eiffeltoren erop, die is favoriet en daar mag natuurlijk niet in geschreven worden, die is te mooi. Dan de boekjes van 4 voor een euro, die hebben allemaal dezelfde voorkant en dat blijkt niet zo handig zoeken. Want in welke had ik nou toch iets heel belangrijks opgeschreven? Boekjes in gekke vormen, zoals een babouska en luxe Moleskine-uitgaves die bedacht zijn om diepzinnige overpeinzingen te noteren, zoals Hemingway deed of schetsjes zoals Picasso maakte. Er zit een elastiek omheen, waarvoor eigenlijk? En een bladwijzerlintje. Dat is dan wel weer nuttig omdat je zo je laatste ingeving vlug terugvindt. Je hebt ook boekjes vol stickertjes. Die lijken handig maar eigenlijk zijn de plakbriefjes te klein om iets te noteren, je kan het in ieder geval niet meer teruglezen, zo klein moet je schrijven. Als bladwijzer zijn ze wel handig, die plakplaatjes.
Er staat hier een hele verzameling op mijn buro. En als ik een ingeving heb, schrijf ik het gauw in een boekje. Daar moet wel even over nagedacht worden: in welke zal ik het noteren? In het bijzondere gedachteboekje? In het boodschappenexemplaar? Of toch maar op een stickertje? Of is het van zo’n hoogdravende kwaliteit dat het wel in het Moleskineboek mag? Misschien moet ik ze een naam geven. Of ordenen naar belangrijkheid. Maar wat is belangrijker, een zelfbedachte uitspraak of een internetadres waar ik nog meer boekjes kan kopen? Even opschrijven…