De brillenbotsing

 

Een bril is een handig ding. Zo ook de mijne. Multifocale glazen zorgen dat ik ver weg en dichtbij goed kan zien. En het bedekt de donkere kringen onder mijn ogen waardoor men iets moeilijker kan schatten hoe oud is ben. Wat? Ben je al oma?? Ik denk echt dat het door mijn bril komt dus laat ik mezelf in die waan en zet hem bijna nooit af behalve met slapen of huilen. Huilen met een bril op is gedoe. Een traan wegpinken terwijl je je bril ietsje optilt, dat ziet er niet uit en er zitten ook direct vette vingerafdrukken op het glas aan de binnenkant. Als je al wazig zag door de tranen dan zie je nu helemaal niets meer. Bril afzetten is te opvallend en je krijgt gelijk commentaar. “Is het een zielige film?” of “heel vervelend dat je een lekker band hebt maar daar hoef je toch niet om te huilen?” Dus probeer niet te huilen als je brildrager bent. Slapen met een bril op is natuurlijk nutteloos maar wel handig als je niet kan slapen en uit bed wilt sluipen om tv te gaan kijken en je kan je bril niet makkelijk vinden op je nachtkastje. Voor je het weet klettert die op de grond, huisgenoten wakker, bril stuk en je slaapt nu helemaal niet meer want hoe moet je in de ochtend zonder bril? En de komende weken. Je hebt er dan een probleem bij, je moet ook duizenden brillen passen want nu die ander stuk is moet je echt weer eens met de laatste mode mee. Je kan toch niet blijven doen alsof je hippe jaren70look bewust gekozen is.

 

Op feestjes en bij mensen ontmoeten die je een tijdje niet hebt gezien, zoals bv schoonouders met brillen, is het wel een handicap zo’n bril. Nadat je door de regen bent gefietst en de druppels er voor zorgden dat een klein autootje er als een gigantische vrachtauto uitzag, beslaat die bril als je in een warm huis aankomt. Het afzetten van de bril zorgt ervoor dat de gastvrouw/man onmiddellijk naar de keuken rent, een theedoek pakt en die aanreikt. Je pakt de natte lap wel aan maar daar ga je echt je bril niet mee poetsen. “Het trekt vanzelf bij, de mist trekt zo wel op” zeg je snel. En je zet gauw je bril weer op. En precies op dat moment komt de oom van de gastheer de gang in. Hij heeft een retro hoornen bril en vindt zichzelf heel cool. Wat leuk dat ik er ook ben en lang niet gezien en je ziet er heel goed uit voor een oma. Hij trekt je naar zich toe en geeft drie zoenen. Klang, klang, klang klinkt het. De brillen knallen tegen elkaar, mijn neusbrug en hoofd doen er zeer van. Mijn bril staat schots en scheef op die zere neus en ik forceer een lachje. Voortaan ga ik brilloos naar feestjes, al zie ik dan wazig, ik heb goede oren, ik hoor ze wel aankomen die smakkerds.

 


Advertisements

Als ik hier druk doet het daar pijn

Wat zou het fijn zijn als er geen pijn bestond. Je stootte je teen tegen de deur of een stom randje en de tranen sprongen je niet in je ogen. Je hoefde niet te vloeken, te schelden en met je voet in je hand al hinkelend door de kamer. Wat ook nog eens heel gevaarlijk is omdat je kan omvallen, bovenop de designsalontafel die helemaal van glas is. Of stel dat je zo springend, met je ogen dicht door de pijn, je andere voet stoot! In een reflex wil je dan weer naar je zere teen grijpen maar dat gaat natuurlijk helemaal fout! Voor je het weet lig je op de grond te hopen dat er snel iemand komt om je overeind te helpen en om de ambulance te bellen. Met gillende sirenes naar het ziekenhuis.

Ik weet wel dat men zegt dat pijn een signaal is waardoor je alert bent, dat je kan redden in of juist uit benauwde situaties maar ik betwijfel het nut. Je snijdt je bv in je vinger, door de pijn hou je op met snijden, en behalve een flinke jaap, zit je vinger er nog aan en na goed spoelen onder de kraan zal die vinger er wel aan blijven. Maar ze zouden ook de messen wat minder scherp kunnen maken. Dan heb je geen pijn nodig om een seintje te geven. Of je loopt tegen de tram, dan heb je toch geen pijn nodig om te begrijpen dat je beter moet uitkijken? Zonder pijn weet je toch ook wel dat je heel plat wordt als je onder dat ding terecht komt? En dan hoofdpijn. Dat is toch echt een van de meest zinloze pijnen die er bestaan? Hoofdpijn zonder dat je je stoot. Wat daar toch het nut van is? Ik heb geen idee, kan niets zinnigs bedenken. Behalve dat je denkt: “ik zou wel een ander hoofd willen”. Maar dat zal toch niet de diepgaande gedachte zijn? Ik hoor ook altijd de Hartenkoningin schreeuwen: “Haar hoofd eraf”. Gelukkig gaat het dan over dat van Alice en niet over het mijne. Pff , ik krijg er hoofdpijn van zeg.

 

Gatverdegatver!

Met de auto op pad en van de ene file in de andere belanden is toch geen feest. Zeker als je ergens op tijd moet zijn. Ik snap niet dat er mensen zijn die iedere dag in de auto zitten en dan ook nog eens in de file staan. Dat zou mij een boel scheldwoorden opleveren die allemaal op file zouden eindigen. Nu is het al moeilijk om me in te houden, zelfs met mijn kaken stijf op elkaar ontsnappen er toch wat lelijke woorden. Ik kijk verschrikt of ik mijn raam wel goed dicht heb.

Op de radio hoor ik de filemeldingen terwijl ik stil sta in zo’n rij auto’s. Maar de mijne wordt niet genoemd, ook de latere andere langzaam rijdende auto’s niet. Ik heb geen goede moed omdat ik in een #$%file sta waar ze het niet over hebben, te kort. En ik ben pas een paar kilometer van huis. Dit gaat een lange rit worden. Ik kijk stug voor me uit en hoop dat ik steeds op tijd rem en weer optrek, want een botsing kan je je toch eigenlijk niet veroorloven. Waar moet je heen om de verzekeringspapieren in te vullen? Ergens staat op een bord langs de weg dat je dan een parkeerplaats moet opzoeken. Ik moet er een beetje om lachen, rijden die mensen zelf geen auto? Staan ze zelf nooit in een file? Het verkeer is rijen dik en men is echt niet van plan hun verworven plaatsje op te geven. En dan zouden er ook nog eens twee auto’s door moeten, met erg gestreste mensen erin en hopelijk geen al te erge verwondingen. Op de radio hoor ik van de tien files dat er vier veroorzaakt zijn door een ongeluk. Ik vlieg rechtop,zet al mijn zeilen bij om te concentreren. We rijden weer stapvoets en na een tijdje gaat het zowaar naar de 30 km/per uur. Op de rechterbaan zie ik een bestuurster mascara op doen terwijl we rijden. Nou vraag ik je!! Heeft dat mens geen radio? Hoorde ze niet van de ongelukken? Heel wraakzuchtig wens ik heel hard dat de mascara in haar oog komt, dat doet hartstikke zeer en dan is ze voor eens en altijd genezen van haar ijdelheid in het verkeer. Maar er zitten ook nadelen aan mijn wraakzucht, als ze pijn in haar oog heeft kan ze niet goed kijken en botst ze juist! Ik hoop maar dat mijn wraakgevoelens geen telepathische krachten bezitten.

We staan weer stil en ik kijk eens rond. Iedereen zit er relaxt bij. Ze zijn zeker murw gemaakt door dag in dag uit hetzelfde ritueel. De een zit mobiel te bellen, de ander leest wat papieren. Dat vind ik heel knap want zelfs de radio van zender veranderen of een cd verwisselen leidt mij al af en bekoop ik met een slinger(tje) op de weg. Als ik 110 rij dan. Met al dat remmen en stoppen lijkt het me wijzer om mijn ogen op de weg te houden en de zender er maar net naast te laten staan, je weet wel, dat die af en toe uitvalt, piept en kraakt. We rijden weer en langzaamaan rijden we ineens de toegestane snelheid. Ik word ingehaald door een mooie auto. Dus ik kijk even. Zie ik het nou goed? Zit die man nou in zijn neus te baggeren? Hij kijkt ook nog eens naar de vangst en eet het op!! Dit is toch te erg voor woorden? Denkt die man dat hij in een geblindeerde auto zit? Dat hij alleen op de wereld is? Ik moet er niet aan denken dat hij zijn stuur weer vast moet pakken en ja hoor, daar is dat moment. O, hij is nog niet klaar. Die man komt straks op zijn vergadering aan, geeft iedereen netjes een hand.  De reis duurde wat langer dan hij dacht en als je pech hebt moet hij ook nog even naar het toilet. Gatsie!!

Wat heeft de zon met mijn voeten gedaan?

Zit heerlijk in de zon te lezen met mijn benen languit op de bank. Zoveelste theetje erbij.

Tijd voor een pitstop van al die thee. Ik doe mijn schoenen aan maar bij de eerste voet blijf ik al steken. Mijn schoenen passen niet meer! Wat krijgen we nou? Ik druk op de bovenkant van mijn voeten, zijn ze dikker dan normaal, hou ik ineens heel veel vocht vast? Dat zou wel kunnen want ik moet heel nodig plassen. Echt heel nodig. En met blote voeten over de koude tegels wil ik niet. Toch lijken mijn voeten nog dezelfde maat te hebben, nog maar een keer proberen dan. Huh, het enkelbandje zit ook helemaal gedraaid, logisch dat ik niet in mijn schoen kan stappen. Ik trek het eruit wat niet eens zo makkelijk gaat, leer bandje door een leren lusje. Na heel veel gepiel heb ik het bandje omgedraaid zoals het hoort te zitten met de sluiting aan de linkerkant. Nieuwe poging. Ik wurm en pers en sluit het bandje waarvan het pennetje wel heel moeilijk in het gaatje past. Ik heb het warm en een vuurrood hoofd van het voorover buigen. En daarbij moet ik nog steeds heel nodig naar de wc! Schoen zit helemaal niet lekker, ik prik nog maar eens met mijn vinger wat rond in mijn voet. Andere schoen, bandje ook verkeerd om! Om gek van te worden toch? Dan zie ik ineens het licht: O, ik heb ze gewoon verkeerd om aan. Wat een opluchting, niks rare ziektes, niks vocht vasthouden. Ik spring op en hou mijn lachen in, de slappe lach krijgen is nu niet zo’n goed moment.  

Weg met dat buikspek!

Verbeter je houding.

Vaak lijkt je buikje erger dan het is, doordat je geen goede houding hebt. Zorg ervoor dat je oren mooi boven je schouders staan, je schouders recht boven je heupen, je heupen boven je knieën, en je knieën boven je enkels. Houd je schouders mooi recht, en probeer je navel richting je ruggengraat te duwen. Verdeel je gewicht over de bal en de hiel van je beide voeten. Ga met twee voeten op de grond staan. Verdeel je gewicht gelijk, de knieën lichtjes gebogen. Kantel je bekken een beetje achteruit en span je bekkenbodemspieren lichtjes aan. Span nu ook je buikspieren licht aan steun-je-rug-train-je-buikspieren Let op! Licht vervolgens je borstkas op, waarbij de ribbenkast als het ware wordt opengevouwen. Ontspan je schouders en trek ze een beetje naar achteren. Om de juiste houding van je kin te weten, maak je met je duim en wijsvinger een L, waarbij je wijsvinger onderaan je kin komt, en je duim op je borst. Let erop dat je de natuurlijke S-vorm van je wervelkolom behoudt. Denk daarbij aan de kracht van de soepele bamboe, tegenover een stijve bezemsteel. De eerste kan tegen een stootje, de tweede is kwetsbaar.

Ik wil een platte buik maar om dat te verkrijgen moet je veel oefeningen doen. Heel veel. Cristiano Ronaldo doet 3000 (!) pushups per dag. Ergens las ik dat hij daar maar een uurtje voor nodig heeft, dus dat is 1,2 per seconde! Ik vind hem altijd nogal ijdel maar nu ik dit van hem weet mág hij dat ook zijn hoor. Respect! Ik ben er dus van overtuigd dat die oefeningen werken maar zie dat toch niet zitten. Om je nek niet te belasten, tijdens buikspieroefeningen, bestaan er allerlei apparaten maar waar laat je zo’n ding dan weer? Onder het bed past het natuurlijk niet, en al paste die daar wel, zo’n (on)ding moet je zien. Het moet zo in het zicht staan dat je bij je bezoek bewondering opwekt. En dat je dan je buik staat in te houden als ze tussen hun tanden bewonderend fluiten. Ze willen vast ook een keer en merken dan dat het toch wel heel zwaar is en dat levert natuurlijk nog meer gefluit op. Voor jezelf is het ook goed als stimulans dat zo’n gymapparaat in je slaapkamer staat. Je wordt wakker en ziet direct de mogelijkheden. Bv dat het een mooie kapstok is om je kleren overheen te gooien. Nee, natuurlijk niet, dat doe je toch niet? Dat is een veel te duur kledingrek! Je ziet wasbordjes, bikini’s, een zongebruinde buik! En nog voor je je granenontbijt achter de kiezen heb, lig je al te steunen en te puffen en hopelijk adem je op het juiste moment in en weer uit. Dat maakt nl ook nog uit. Ik weet niet precies wat er gebeurd als je het verkeerd om doet, helpt het dan niet, word je buik juist boller? Ik weet wel dat je zo rood als een kreeft wordt. Uit ervaring. Dat kon ik zien in de spiegel toen ik happend naar adem mijn gezicht natplenste om weer mijn normale temperatuur te krijgen. En zag je nou maar gelijk resultaat van al dat afzien! Niks, noppes, nada! Ik lijk zelfs wel dikker! Of zijn dat nou de spieren die groeien? Dat moet toch allemaal wat makkelijker kunnen. Ik probeer de Verbeter JE Houdingmethode. Want daar beginnen ze met te zeggen dat je buikje vaak erger lijkt dan dat het is. Dat is een troostrijke gedachte. Het klinkt ook zo aardig en dat geeft moed. Een goede houding scheelt kilóós. Een goede houding is voor nog veel meer dingen goed, je straalt zelfvertrouwen uit, je valt minder snel om, het ziet er mooi uit en je bent een stuk langer met een rechte rug. Ik ga voor de spiegel staan. En dan de eerste regel: Zorg ervoor dat je oren mooi boven je schouders staan. Huh? Ik trek mijn schouders op en ze raken mijn oren bijna. Regel 2: Je schouders recht boven je heupen.Ik buk naar voren maar dat is nog moeilijker dan ik dacht. Moet je nu ook nog je oren boven je schouders houden? Enfin, eerst maar regel 3 erbij: Je heupen boven je knieën. Onmogelijk maar het moet! Regel 4 er snel achteraan want dit hou ik niet lang vol. Je knieën boven je enkels. Ik ben toch aardig lenig geweest in mijn jongere jaren misschien ben ik versneld oud geworden. Dan 5 en 6 maar tegelijk want er dreigt kramp, overal. Houd je schouders mooi recht, en probeer je navel richting je ruggengraat te duwen. Nu zit bij de meeste mensen de navel toch aan de voorkant en dus ook de mijne. Het lijkt me zelfs voor een slangenmens nog moeilijk om die navel daar te krijgen maar ze zullen er wel over nagedacht hebben bij dat gezondheidsblad waar deze oefeningen in stonden. Ik weet niet hoe vaak je dit per dag moet doen maar Cristiano als coach wordt toch wel erg verleidelijk. Verdeel je gewicht over de bal en de hiel van je beide voeten. Is het laatste wat je moet doen, en jahoor, daar lig ik, languit. De andere oefening met die letters erin, sla ik over voor deze keer. Hoewel ik wel die L kan maken natuurlijk. Alleen hoe moet dat in spiegelbeeld?!

Ronaldo